رهبران جمیت اسلامی افغانستان

کرسی رهبری در «جمعیت اسلامی افغانستان» پس از مرگ برهان الدین ربانی در سال ٢٠١١ خالی ماند. عطا، ضیا مسعود، ولی مسعود و صلاح الدین ربانی تا دیر زمانی بر سر تصاحب این کرسی روی اختلافاتی که دارند به نتیجه‌ای نرسیدند.

بر اساس اصولنامه جمعیت تنها کنگره حق دارد شورای عالی و رهبر این حزب را انتخاب کند. بیش از دو سال این حزب بصورت میراثی توسط صلاح‌الدین سرپرستی شد تا اینکه به تاریخ اول جولای امسال در یک جلسه خصوصی در کابل او به حیث رهبر موقت اعلام شد آنهم بدون حضور اعضا و یا برگزاری کنگره. از آنجاییکه عاشقان کرسی رهبری در جمعیت هیچ کدام حاضر نبودند از این مقام صرف نظر کنند، بنا آنان به داشتن چهار «رییس» تصمیم گرفتند: صلاح الدین رییس موقت، عطا محمد رییس اجرائیه، واصل نور مهمند رییس دارالانشا و عبدالستار مراد به حیث رییس کمیته سیاسی در کنار دو معاون و یک سخنگو اعلان گردیدند. اسماعیل، قانونی، عبدالله و سایر سران جمعیت به دلیل نارضایتی از این روند در مراسم حضور نیافتند. تعیین چهار رییس و آنهم بصورت غیردموکراتیک در میان بسیاری از حلقات سیاسی در افغانستان پرسش برانگیز است.

تظاهرات ضد مرسی

خیزش مردمی مصر که در فبروری ٢٠١١ به دیکتاتوری ٣٠ ساله حسنی مبارک پایان بخشید، با به زیر کشیدن دیکتاتوری اخوان‌المسلمین وارد مرحله‌ جدیدی گردید. زحمتکشانی که با شعار نان و آزادی برخاسته رژیم مستبد و نوکر امریکا را سرنگون کرده بودند، به زودی دریافتند که در دام گزنده استبداد بنیادگرایی گیر افتاده و ثمرات تلاش‌های شان به هدر رفته است.

در انتخابات مصر هرچند بنیادگرایان «حزب آزادی و عدالت» توانستند با یک اکثریت شکننده به قدرت دست یابند، اما این پیروزی در واقع به بیراهه کشانیده شدن مبارزات مردم بود که در نتیجه سازش‌های پس پرده -توافق اخوان‌المسلمین با امریکا و حمایت شیوخ عرب (بخصوص قطر) و تبلیغات وسیع- بدست آمد. همچنان نیروهای طرفدار دموکراسی و عدالت طی سی سال حاکمیت نظامیان آنچنان سرکوب شده بودند که در فرصت کوتاه امکان سازماندهی و کسب قدرت را نداشتند در حالی که اخوان‌المسلمین با در دست داشتن امکانات وسیع مالی، سیاسی و تبلیغاتی طی دهه‌های گذشته، شانس بالایی برای غصب دستاوردهای این قیام‌ها را داشت و بالاخره با سوءاستفاده از اعتقادات مذهبی و ناآگاهی توده‌ها رای نسبتا بالایی را در مناطق روستایی بدست آورد.

دفاع از ادوارد اسنودن

درحالیکه دولت امریکا در نقاط مختلف جهان به جنگ و خشونت متوسل می‌شود، بر آزادیهای فردی مردمش و تمام جهان چنگ انداخته و با راه اندازی حکومت جاسوسی قرن ٢١ همه‌کس را تحت نظر دارد، هر روز امریکاییان شرافتمندی ظهور می‌کنند که خطر را به جان پذیرفته با افشای اسناد محرم، حکام جنگ افروز را روسیاه و رسوا می‌سازند.

برادلی مننگ حدود سه سال می‌شود که به خاطر سپردن صدهاهزار سند به ویکی‌لیکس در محکمه نظامی امریکا تحت شکنجه های روحی و جسمی قرار دارد و جولیان آسانژ به خاطر انتشار اسناد جنایات و پلشتی های دولت آنکشور بیش از یکسال می‌شود که در سفارت اکوادور در لندن پناه گرفته است. اما این فشار ها باعث نشده که دیگران مرعوب شده دست از افشاگری بردارند بلکه برعکس با تشدید خفقان و سرکوب، افراد باوجدان بیشتری قدم در راه برادلی مننگ ها می‌گذارند. اینک روزهاست که ادوارد اسنودن سی ساله تازه ترین افشاگر اطلاعات محرمانه سازمان جاسوسی امنیت ملی امریکا (ان.ایس.ای) تحت پیگرد دولت امریکا قرار دارد چون با بیرون دادن اسناد دست اندازی عظیم این سازمان بر داده های آنلاین، بزرگترین رسوایی را برای دولت اوباما به بار آورده است.

زنان تحت حاکمیت طالبان

«دخترانی با لباس‎های رنگی در دانشگاه مقام‌های پیشین طالبان» عنوان گزارشی بود که به تاریخ ١٧ می ٢٠١٣ از طریق سایت بی.بی.سی فارسی به نشر رسید. این گزارش یکجانبه که بیشتر رنگ تبلیغاتی به نفع طالبان داشت از یک موسسه جدید تعلیمی به نام «پوهنتون افغان» خبر می‌دهد که در چهارچوب سازمانی موسوم به «بنیاد افغان» در کابل آغاز به فعالیت کرده است. این موسسه از سوی مقام‌های پیشین طالبان تشکیل شده است. بنابر گزارش یاد شده در کنار آن یک مکتب هم فعال است که صدها دختر در آن آموزش می‌بینند.

وکیل احمد متوکل وزیر خارجه رژیم طالبان، عبدالرزاق فتاحی وزیر تجارت طالبان، عبدالسلام ضعیف سفیر طالبان در اسلام‌آباد، مولوی نور جلال معاون وزارت داخله، فضل محمد فیضان معاون وزارت تجارت و شماری دیگر از مقام‌های رژیم طالبان مالکان این پوهنتون هستند که بطور رسمی در کابل فعالیت دارند. آنان ظاهرا می‌گویند که به مصارف شخصی دست به اینکار زده اند اما به احتمال قوی «فند» های کلانی از جانب نهاد های غربی چون یو.ایس.اید که مشتاق کمک به یکچنین مراکز متعلق به جنایتکاران اند بدست آورده اند.

تظاهرات سکها در کابل

سیکها و هندوها ستم دیده ترین باشندگان افغانستان اند که از ابتدایی ترین حقوق انسانی محروم بوده وضعیت ابتر شان قلب هر انسان شرافتمند را جریحه دار می‌سازد. طی سه دهه حاکمیت سیاه و ننگین جلادان تنظیمی، طالبان جاهل و خونریز و دولت فاسد کرزی بدترین جنایات و حق‌تلفی ها در حق آنان صورت گرفته که تا هنوز ادامه دارد. این توحش باعث گردیده است که اکثر آنان مجبور به ترک افغانستان شوند و آنانی که هنوز در کشور اند از آینده خود سخت در هراس اند.

سیکها تقربیاً از ٥٠٠ سال به اینسو در افغانستان زندگی می‌کنند که به گفته خودشان تا قبل از به قدرت رسیدن تنظیم های وحشی در یک فضای صمیمیت و دوستی با دیگر مردم اطراف و نواحی خود زندگی می‌کردند ولی پس از حاکمیت باندهای غارتگر اخوانی عرصه زندگی بر روی آنان تنگ شد و به نامهای «کافر» و «بیگانه» آزار و اذیت می‌شدند که فعلاً در تمام افغانستان ٣٧٢ فامیل باقی مانده اند و بس.

آژانس امنیت ملی امریکا

به تاریخ ٧ جون ٢٠١٣ روزنامه «گاردین» خبر داد که به اسناد محرمی دست یافته که نشان می‌دهد آژانس امنیت ملی امریکا (NSA) به بانک های داده های گوگل، فیسبوک، یاهو، پل تاک، سکایپ، مایکروسافت، اپل و دیگر شرکتهای بزرگ اینترنتی امریکا دسترسی مستقیم یافته با یک برنامه سری موسوم به PRISM از مقامات رسمی کشور اجازه جمعاوری اطلاعات در مورد کاربران این شبکه ها را بدست آورده است. آنان تمامی اطلاعات از جمله مکالمات تلفنی، ایمیل ها، تاریخچه جستجو، تصاویر و سایر کارهای کاربران را در اختیار دارند. ادوارد اسنودن، پیمانکار این.ایس.ای و کارمند سابق سی‌.آی‌.ای، که اطلاعات محرم را در اختیار این روزنامه قرار داده است بعد از این افشاگری به هانگ کانگ فرار کرده است.

دولت امریکا که شبکه های وسیع جاسوسی و بیش از دوصدهزار مامور مخفی جهت جاسوسی در اختیار دارد با توسل به شیوه های غیرقانونی تلاش دارد که تمامی فعالیت های نه تنها مردم امریکا بلکه جهان را تحت نظر گیرد. در گذشته «خطر کمونیزم» بهانه‌ای برای این جاسوسی بود اما امروز «خطر تروریزم» را دستاویز مناسب برای اینکارش دانسته تبلیغ می‌کند. کیت الکساندر رئیس این.ایس.ای برای اینکه دست انداختن این سازمان به حریم خصوصی کاربران اینترنت را موجه نشان دهد به کنگره آنکشور گفت این سازمان با اینکار بعد از یازدهم سپتامبر موفق شده است که از حداقل ٥٠ حمله تروریستی جلوگیری کند.

بی عدالتی در امریکا

به تاریخ ۳۰ می ۲۰۱۳ تعدادی از رسانه های امریکا گزارش دادند که سمت وارد، یک فرد بینوای سیاهپوست به خاطر دزدیدن یک پارچه گوشت از مغازه‌ای در ایالت تگزاس امریکا به ۵۰ سال حبس محکوم گردید. ۵۰ سال حبس برای دزدیدن چیزی که فقط ۳۵ دالر ارزش داشت.

اما در قضیه دیگری در نوامبر ۲۰۱۲ در ایالت اوکلاهوما، تایلر ایلرد، جوان ۱۷ ساله سفیدپوست در حین رانندگی در حال نشه با درختی تصادم نموده دوست ۱۶ ساله اش را کشت. قاضی جزای او را چنین اعلان کرد: تا دهسال باید هر یکشنبه به کلیسا رفته برای قتل غیرعمدی طلب آمرزش نماید!

انتخابات ایران

رژیم منفور ایران بازهم در تب و تاب مضحکه‌ای زیر نام «انتخابات» است که به جرئت می‌توان آنرا مسخره ترین انتخابات دنیا نام گذاشت ــ حتی مسخره تر از دو «انتخابات» گذشته افغانستان. «انتخابات» تحت سیطره فاشیستهایی که کوچکترین ارزشی به انسان و حقوقش نداشته و شمشیر بدست بیش از سه دهه است که هرگونه فریاد آزادیخواهی و انسانیت را سر‌می‌برند.

آخوندهای ایران همانند جهالت پیشگان «امارت اسلامی» طالبان به شدت مستبد، چپاولگر و طماع با همكاری غربی ها و بخصوص امریكا در سال ۱۳۵۷ بر ایران نصب شدند. وقتی این فاشیست های مذهبی در راس نهاد های اطلاعاتی و نظامی به نام «ولایت فقیه» تكیه زدند، با سركوب نیروهای ملی و مترقی، حكومت استبدادی شانرا بر بنای جنایت، فساد، غارت، شهوترانی در جهان بیمانند ساخته اند.

جان پیلجر خبرنگار شرافتمند

جان پیلجر خبرنگار و پژوهشگر متعهد آسترالیایی، نویسنده شجاع و سازنده بیش از بیست فلم مستند در باره رویداد های مهم جهان می‌باشد که از دهه شصت میلادی تا کنون نقش بسزایی در بی‌پرده ساختن خیانتها و پلیدی های مخصوصا دولتهای تجاوزگر امریکا و انگلستان ادا نموده است.

فلم های مستند «نیکاراگوئه: حق یک ملت برای زنده ماندن» (١٩٨٧)، «سال صفر: مرگ بی‌صدای کامبوج» (١٩٧٩)، «مرگ یک ملت، توطئه تیمور شرقی» (١٩٩٤)، «برافراشتن پرچم و مسلح کردن جهان» (١٩٩٤)، «پرداخت بها: کشتار کودکان عراق» (٢٠٠٠)، «اربابان جدید جهان» (٢٠٠٢)، «دزدیدن یک ملت» (٢٠٠٤)، «به نام عدالت» (٢٠٠٧)، «جنگ علیه دموکراسی» (٢٠٠٧)، «جنگی را که دیده نمی‌توانید» (٢٠٠٧) و غیره فلم های مستند آگاهی بخش و روشنگر از تلاش های پیگیر او برای دفاع از عدالت و رنجبران جهان حکایت می‌کنند.

تظاهرات ترکیه

چندین روز است که پایتخت و چندین شهر بزرگ ترکیه شاهد درگیری و تظاهرات خشماگین است که دولت بنیادگرای رجب طیب اردوغان را سراسیمه ساخته است. این اعتراضات زمانی آغاز گشت که دولت ساخت یک مرکز تجاری را در پارک گزی میدان تقسیم که همیشه مرکز اکسیون های سیاسی و ضد دولتی بوده است زیر دست گرفت. یک ماه قبل نیز پولیس ترکیه کارگرانی را که می‌خواستند روز جهانی کارگر را در این پارک تجلیل نمایند با فیر گلوله متفرق و دهها تن را زندانی کرد.

پارک گزی به مردم آزادی دوست ترکیه سمبول مقاومت را دارد و اقدام به نابودی آن خشم شانرا برانگیخت. دولت به علت هراسی که از مبارزات مردمی و تجربه‌ی «بهار عربی» دارد سعی نمود این مکان را نابود کند اما به نظر می‌رسد که مستبدان حاکم روحیه مقاومت و ایستادگی مردم را کم گرفته بودند.

مقالات برگزیده

مقالات رسیده

هنر و ادبیات

از صفحات تاریخ ما

تعداد مهمانان حاضر: 64 نفر