در برابر خاینان و اربابان شان برخیزیم  یا هر روز شاهد پرپرشدن جگرگوشه‌های خود باشیم!

به ادامه جنایت جاری در گوشه و کنار ماتمکده‌ی ما، طالبان جانی و جاهل طی چند روز اخیر دو مرکز علمی را هدف قرار دادند: حمله انتحاری بر کورس آموزشی «کوثر دانش» در دشت برچی و کشتار فجیع جوانان در پوهنتون کابل. اما خلاصه ‌کردن این‌همه جنایات در پای طالب یا داعش فقط حماقت محض است. طالب و داعش بسان تنظیم‌های جهادی سربازان مزدور و سگان زنجیری‌ای اند که توسط کشورهای امپریالیستی و مرتجع منطقه در تبانی با دولت پوشالی استخدام می‌شوند تا جنگ نیابتی باداران شان را در وطن ما به پیش برند. عاملان کشتار محصلان پوهنتون کابل و ددمنشی‌های دیگر نه تنها طالب و داعش بلکه دولت اشغالگر امریکا، دولت‌های تروریست‌پرور پاکستان، ایران و عربستان سعودی، و دست‌نشاندگان دولت غنی و عبدالله اند که طبق برنامه شیطانی خلیلزاد «شیاد» نخست انس حقانی و سپس بیش از ۶ هزار طالب قاتل را رها کردند.

تنها خیزش مردم ما می‌تواند به اشغال امریکا و سلطه غلامانش پایان بخشد!

نوزده سال قبل زیر نام «مبارزه علیه تروریزم»، امریکا و ناتو افغانستان را مورد اشغال نظامی قرار داده رژیم خونخوار طالبان را طی چند هفته سرنگون ساختند. بعد از گذشت دو دهه کشتار و ویرانی، امریکا و دولت دست‌نشانده‌اش برای بازگشت گروه وحشی و مزدور طالبان به قدرت در دوحه چانه‌زنی دارند. «جنگ علیه تروریزم» همانگونه که از ابتدا روشن بود نه‌تنها باعث ریشه‌کنی تروریزم نگردید که امروز در کنار طالبان، گروه وحشی‌تری به نام داعش، شبکه حقانی و بنابر ادعای سخنگویان دولتی ۲۴ گروه تروریستی کوچک و بزرگ دیگر در کشور ما فعال اند و افغانستان به مرکز تروریزم و مافیای موادمخدر بدل گشته است. در عینحال تروریستان بی‌شماری نیز فقط ظاهر شان را تغییر داده در کرسی‌های دولتی لمیده‌اند و یا مانند گلبدین از خزانه ملت تغذیه می‌شوند.

ننگ دیگری تحت نام «لویه جرگه» درج تاریخ می‌شود

غنی و شرکا جرگه دیگری را با حضور دم‌جنبان پیشین برگزار می‌کنند تا زیر نام زیبای «صلح» باز بر «خط سرخ» شان پا گذاشته آخرین و خطرناکترین و خونخوارترین تروریست‌های طالبی را نیز از زندان رها سازند. اما غنی می‌کوشد این خیانتش را زیر نام «مشورت ملت» مشروعیت بخشیده گردن خود را از تیغ بی‌گذشت تاریخ و عدالت خلاص نماید. اما اگر مردم را به زعم تان بار بار فریب می‌دهید با تاریخ نمی‌توان شوخی و دغلبازی کرد. همانگونه که لویه‌جرگه‌های نادرخانی و میهنفروشان خلقی‌ـ‌پرچمی منحیث نمایشات مسخره ثبت شدند، از این جرگه‌های ننگین استعماری نیز جز نداهای شرافتمندانه ملالی‌ جویا‌ و بلقیس روشن، چیز مثبتی درج حافظه تاریخ نخواهد شد.

باید جلادان حاکم در ایران را احضار و به محاکمه کشانید!

در ۱۸ جوزای ۱۳۹۹، جمعی از جوانان حزب همبستگی در اعتراض بر آتش‌کشیدن چند پناهجوی افغان در یزد بر درب و لوحه جاسوس‌خانه رژیم ولایت فقیه در کابل رنگ سرخ پاشیده و علیه دولت خون‌آشام ایران که عامل توهین و تحقیر و قتل پناهجویان بی‌پناه افغان و زندان، شکنجه و کشتار هزاران ایرانی آزاده و انقلابی می‌باشد، شعارهایی سر دادند. به تعقیب آن در مزار، بامیان، جلال‌آباد، هرات، فراه و لغمان نیز چنین اعتراضاتی برپا شد و در ضمن تصاویر سرجلادان این دستگاه منفور چون خمینی، خامنه‌ای و روحانی را به آتش کشیدند. به ادامه، اعضا و هواداران حزب همبستگی همراه با چند تشکل دیگر افغان مقیم اروپا، در شهرهای مختلف طی اکسیون‌هایی خشم شان را مقابل بیرحمی و ستم بر پناهجویان افغان ابراز نمودند.

از خیزش الهامبخش مردم به‌جان‌رسیده امریکا حمایت می‌کنیم!

به دنبال انتشار ویدیویی از قتل وحشیانه مرد سیاه‌پوست به نام جورج فلوید توسط پولیس شهر مینیاپولیس، یکبار دیگر موجی از اعتراضات وسیع تقریبا تمامی شهرهای امریکا را فرا گرفته است. هرچند خشم مردم در برابر نژادپرستی حاکم شعله‌ور گردید، اما امواجش خشونت‌بارتر گردیده به آتش کشیدن مراکز دولتی و پرچم رسمی تا محاصره قصر سفید رسید و سیستم حاکم ستمکار را هدف قرار داد. جنبش کنونی در واقع ادامه جنبش «اشغال وال‌ستریت»، «به نام ما نه»، «زندگی سیاه‌پوستان اهمیت دارد»، آشوب شهر فرگوسن و حرکت‌های دیگر است اما این بار پهنه آن چنان پرخروش و سراسریست که در نیم قرن گذشته آن کشور سابقه نداشته است.

دریای انتقام باید رژیم خونخوار ایران و غلامان افغانش را بروبد!

رژیم ددمنش ایران به ادامه برخورد هیتلری‌اش با مهاجران افغان، جنایت تکاندهنده دیگری را مرتکب شد. نیروهای مرزی ایران، ۵۰ تا ۵۷ هموطن ما را که از بیکاری و بینوایی قصد رفتن به ایران را داشتند، در منطقه سرحدی «دهانه ذوالفقار» ولایت هرات دستگیر و شکنجه نموده سپس با شلیک گلوله وادار می‌سازند که از نقطه عمیق دریای هریرود عبور کنند. این جنایت که به تاریخ ۱۲ ثور ۱۳۹۹ اتفاق افتاده منتج به مرگ ۲۳ تا ۳۰ تن، بشمول یک کودک ۱۱ ساله گردیده و از جمله تنها هفت جسد به دست آمدند. چند تنی که جان به سلامت برده‌اند می‌گویند در حالی که آنان برای نجات خود دست و پا زده در حال غرق شدن بودند، مرزبانان ایران قهقهقه سرداده و می‌خندیدند.

۷ و ۸ ثور

ثور زبون
بوی خون می‌آید
بوی کشتار و جنایت
بوی آن دشمن دون می‌آید
یکی تقویم را ورق بزند
این چه ماهی‌ست مگر؟
آه باز آن ثور زبون می‌آید!
آ.پ.

صلح با طالبان

حال که امریکا در جورآمدی به طالبان، قرار است در کنار دادن امکانات وسیع، حدود ۵ هزار زندانی طالبان جانی را نیز از بند آزاد کند، با گوش‌تاوی امریکا، اشرف غنی برای صدمین بار از «خط سرخ» نمایشی‌اش عبور کرده، در مغایرت با تمامی اصول عدالت و حقوق بشر پنج ‌هزار ویروس خطرناک را به جان مردم ما رها می‌سازد. امریکا و غلامانش همانند آدمکشان گلبدینی، این بار نیز لشکری از عناصر مغزشویی‌شده و بیگانه با انسانیت را بدون محاکمه مورد عفو قرار می‌دهند که زنان را سنگسار کرده و به شلاق بسته‌اند؛ در محاکم صحرایی مردم مظلوم را سر بریده و قصاص کرده‌اند؛ انتحار و انفجار کرده‌اند؛ افغانستان را به دور عصر حجر برگشتانده‌اند؛ مردان را به‌خاطر نداشتن ریش و موی مطابق میل شان لت و کوب نموده‌اند؛ عامل قتل‌عام یکاولنگ، شمالی، مزار و... اند؛ زنان را از حقوق ابتدایی چون تحصیل و کار محروم و جاهلانه‌ترین قوانین را بر آنان تحمیل کرده‌اند؛ بت‌های بامیان را منفجر ساخته و افغانستان را مطابق خواست صاحبان پاکستانی شان به‌سوی سیهروزی کشانیده و هزاران جنایت و ستمگری و پلیدی دیگر را مرتکب شده‌اند.

هشتم مارچ، روز جهانی زن

هشتم مارچ، روز خجسته‌ای است که توسط کلارا زتکین در «کنفرانس جهانی زنان سوسیالیست» در ۱۹۱۰ به پاس مبارزات زنان کارگر منحیث روز جهانی زن پیشنهاد گردید و تا امروز در سرتاسر جهان برگزار می‌گردد. ما در حالی به پیشواز این روز می‌رویم که مردم زجردیده و پردرد ما و به‌ویژه زنان این کشور از بلایای گوناگون اشغال، بنیادگرایی، زن‌ستیزی، فقر و فلاکت، کشتار و خونریزی رنج می‌برند. زنان شوربخت سرزمین ما هنوز گوش و گلو بریده می‌شوند و مورد تجاوز جنسی قرار می‌گیرند؛ سنگسار و سوزانیده می‌شوند؛‌ آنان برای نجات از تمام این آلام دست به خودکشی و خودسوزی می‌زنند؛ و ده‌ها ستم دیگر را متحمل می‌شوند.

آوای عدالت‌خواهی از قتلگاه قربانیان یکاولنگ بلند است!

باش تا نفرین ِ دوزخ از تو چه سازد،
که مادران ِ سیاه‌پوش
ــ‌داغ‌دارانِ زیباترین فرزندانِ آفتاب و باد‌ــ
هنوز از سجاده‌ها
سر برنگرفته‌اند!
احمد شاملو

مقالات برگزیده

مقالات رسیده

هنر و ادبیات

از صفحات تاریخ ما

تعداد مهمانان حاضر: 70 نفر