آوارگان گرسنه‌ در شهر‌ هرات

از هر گوشه شهرهای بزرگ افغانستان که بگذریم چشم آدم به انبوه عدیدی از خانواده‌های بی‌خانمان می‌افتد که در پارک‌ها و زمین‌های متروکه، زیر خیمه‌‌ها، روزهای داغ و شب‌های سرد را با شکم گرسنه به سر می‌کنند. ترس از انتقام‌جویی طالبان محلی، جنگ، فقر، گرسنگی، خشک‌سالی، بی‌کاری و ده‌ها تیره‌بختی دیگر آنان را به این جاها کشانده‌ است. این منظره غم‌انگیز در کابل، مزار، جلال‌آباد، هلمند، قندهار و هرات هویداست، و نه تاجیک می‌شناسد و نه هزاره و نه اوزبیک و پشتون و...، همه گرسنه اند و دربه‌در. در حکومت فاسد کرزی-غنی-عبدالله بیش از نیم نفوس کشور زیر خط فقر به سر می‌بردند ولی در سپتامبر ۲۰۲۱ پس از گذشتن چند روز از حاکمیت رژیم شوم و منفور طالبی که همه‌چیز به زیر صفر رکود یافت، برنامه توسعه ملل متحد (یو‌ان‌دی‌پی) اعلام کرد که اگر روزگار به همین گونه پیش رود ممکن ۹۷ فیصد مردم افغانستان زیر خط فقر بروند، و هنوز چیزی نگذشته که این وضعیت دردناک در همه‌جا فغان می‌کند.

«کاش همه‌ی ما می‌مردیم»؛ وضعیت دلخراش آوارگان جنگ در پارک آزادی کابل!

امریکا با تغییر نقشه اشغال به نوکران ارگ‌نشین‌اش فرمان «عقب‌نشینی» داد تا لشکر جهل و جنایت طالبی با هجوم دیوانه‌وار بر شهرها و تسلط بر مراکز ولایات راحت‌تر بر جان و مال و ناموس مردم زخمی ما چنگ انداخته، هارتر از قبل «جهاد ضدمردم» ما را به پیش برند.

نقشه بامیان

پس از تسلیم‌دهی ولسوالی‌های سرخ‌پارسا و شیخ‌علی ولایت پروان در ۱۸ سرطان ۱۴۰۰ به طالبان، وقتی این گروه جانی به ‌سوی کوتل شیبر بامیان پیشروی کرده و ولسوالی کهمرد در آستانه سقوط قرار گرفت، اکثریت باشندگان بامیان که خاطرات هولناکی از دوران حاکمیت تاریک و شوم طالبان در ذهن دارند، وادار به ترک شهر در ظرف یکی دو شب شدند.

متاسفانه غیر قتل‌عام یکاولنگ به سایر جنایات طالبان سفاک که در دور امارت خونبارشان در بامیان مرتکب شده‌اند پرداخته نشده است، مثلا کشتار و قساوت در منطقه سرآسیاب و سیدآباد شهر بامیان و به همین طور جنایات چند سال اخیر شان علیه مسافران بامیان در مسیر راه جلریز و غوربند.

درد و آوارگی در قندوز

در تازه‌ترین سفری که به کندز داشتم، وضعیت مردم و مجموع ولایت سخت بر روح و روانم تاثیر گذاشت. دیدن سیهروزی مردم نادار و ستمی که از هرسو می‌کشند قلب هر انسان باوجدان را جریحه‌دار می‌سازد.

کندز از ولایات جنگ‌زده‌ی شمال افغانستان است که از ۱۳۹۲ به این‌سو طی معامله خاینانه بین حکومت فاسد و درندگان طالبی، دو بار سقوط داده شد که برعلاوه ویرانی و صدها کشته و چور و چپاول دارایی عامه از سوی مزدوران آی‌اس‌آی، صدها خانواده دربدر شهر و ولسوالی‌ها را به ولایات همجوار آواره کرده و زخم‌های عمیق بر تن مجروح باشندگان ماتم‌زده‌ کندز وارد نمود.

ولایت فراه از فلاکت فقر و نا‌امنی تا پرتگاه سقوط و تباهی

فراه در غرب افغانستان از ولایاتی‌ است که طی ۲۰ سال اخیر با دگرگونی‌های مصیبت‌بار تا مرز سقوط و تباهی پیش رفته و اهالی ‌بی‌دفاع‌اش بیشترین تلفات و آسیب را دیده‌اند. قتل‌عام سربازان و باشندگان ولسوالی لاش‌جوین و منهدم ساختن ساختمان ولسوالی اناردره، ترورهای پی‌در‌پی در شهر توسط طالبان خونریز و سایر تروریستان، تازه‌ترین موارد ناامنی و ویرانی در این ولایت بربادرفته است.

پیشروی طالبان در لغمان و دربدر شدن مردم

۱۰ جوزای ۱۴۰۰: شواری رهبری نظامی ولایت لغمان که متشکل از والی لغمان رحمت‌الله یارمل، قومندان امنیه، قومندان لوای اردوی ملی، رییس امنیت ملی لغمان بوده که در راس آن شخص والی می‌باشد، بنا بر ضعف و بی‌کفایتی رهبری، در انجام مسوولیت‌های خود ناکام مانده است. تمامی بیس‌‌های نظامی لغمان و پوسته‌‌ها و مرکز لغمان از رهبری شاکی اند. به‌همین دلیل بود که چندی پیش به بیس اردوی ملی در ولسوالی علینگار که مدت چند روز در محاصره طالبان جانی قرار داشت و درعین حال از شورای نظامی لغمان خواهان دریافت نیروی کمکی بود، هیچ نوع همکاری صورت نگرفت. به قطعات نظامی نه مواد غذایی و مهمات و نه هم در صورت ضرورت نیروی امدادی انسانی میرسد. گرچه به وسیله عده‌ای از موسفیدان قومی از طرف طالبان دستور رسیده بود که اردوی ملی باید با یک یک میل سلاح پوسته‌‌های خود را در طول سه روز ترک گویند، اما باوجود تماس پولیس با رهبری نظامی، از طرف ارگان‌‌های نظامی هیچ گونه اقدامی صورت نگرفت. همه بیس‌‌ها و پوسته‌‌های مربوط دولت به سقوط مواجه شده و بعدا پوسته‌‌های ساقط شده توسط طالبان وحشی به آتش کشیده شدند.

مسعود، قهرمان ملی یا جنایتکار جهانی

به تاریخ ۲۷ مارچ ۲۰۲۱ دولت فرانسه مکانی را در پاریس به نام احمد شاه مسعود مسمی کرد که با این کار همانند هر دولت استعمارگر و مزدورپرور، بر زخم کابلیان و بخصوص مردم زجردیده افشار نمک پاشید. مسعود که در جریان جنگ‌های تنظیمی با فرانسه روابط تنگاتنگ داشت در ویرانی، قتل، غارت، تجاوز و اختطاف، مخصوصا در جریان جنگ‌های تنظیمی سال‌های ۷۰ چنانچه سایر جنایتکاران باندهای جهادی دست بالا داشت. او در میان خانواده‌های قربانیان جنگ‌های تنظیمی به نام «قاتل افشار» و «پروتوکولی» (در جریان جنگ ضد روسی چندین پروتوکول با شوروی امضا کرد و با نیروها و موترهای اکمالاتی آنان اجازه عبور از سالنگ‌ها را داد) مشهور است. فرانسه که در افغانستان این دست‌پرورده صادق و وفادار خود را از دست داد حالا سعی دارد تا پسر او احمد مسعود را با شکل و شمایل او آراسته و با نثار امکانات و امتیازات، جانشین پدر نماید.

بدون محاکمه و مجازات عوامل اصلی قتل فرخنده‌ها، رخشانه‌ها، تبسم‌ها و هزاران زن دیگر، روی صلح را نخواهیم دید!

۲۸ حوت ۱۳۹۹ – کابل: امروز عده‌ای از اعضای «حزب همبستگی افغانستان» با تجمع در محل منار یادبود شهید فرخنده، از ششمین سالگرد قتل فجیع او توسط مشتی لمپن بیمار و مورد حمایت تبه‌کاران بنیادگرا، با گذاشتن گل پای منار یادبود به عمل آوردند.

خانواده فهیم فرخاری در پی عدالت سرگردان اند

کابل - ۳ دلو ۱۳۹۹: امروز نزدیکان فهیم فرخاری و جمعی از شهریان کابل و تخار گردهم آمدند تا برای وی دادخواهی کنند.

زلمی «ذلیلزاد»، پدروکیل جنایتکاران که بین مردم خریداری ندارد

زلمی خلیلزاد از قریب پنج‌دهه است که در تباهی و بربادی افغانستان دستان خونین دارد. این خاین منحیث وایسرای کاخ‌سفید، با اکت و اداهای به ظاهر «صلح»خواهانه سیاست‌های شیطانی امریکا را در وطن ما پیاده نمود و در تقویت بنیادگرایی اسلامی جانفشانی کرد که از آن غده‌های سرطانی چون جهادیان، طالبان، داعشیان، القاعده، حزب‌التحریر، جمعیت اصلاح و گندهای دیگری سر برآورده افغانستان را به جهالتکده و کشتارگاه مردمش مبدل ساخت.

مقالات برگزیده

مقالات رسیده

هنر و ادبیات

از صفحات تاریخ ما

تعداد مهمانان حاضر: 222 نفر