حنیف دستگیرزاده: امشب به آسمان می‌دیدم بعد از اندکی سکوت آه کشیدم و گفتم دنیا چقدر بی وفاست بعد خندیدم و گفتم از چی وفا دیدی که از دنیا گله داری.

بازهم جنایتکاران بیگانه‌پرست طالبی ده‌ها هموطن معصوم ما را در بلخ کشته و زخمی کردند. به تاریخ ۲۰ حمل ۱۳۹۴ (۹ اپریل ۲۰۱۵) چهار مهاجم انتحاری با حمله بر تعمیر سارنوالی بلخ، به کشتار فجیع پرداخته که بر اساس آمار رسمی ۱۸ کشته و ۶۵ مجروح به بار آورد.

حنیف دستگیرزاده یک تن از قربانیان جوان این حادثه دلخراش بود. آخرین پست فیسبوکی او رساننده آن است که او مثل اکثر مردم در معرض خطر افغانستان هر لحظه انتظار حادثه‌ای را می‌کشیده‌است.

سال ١٩٨٢: شماری از زنان و مردان ارجنتاینی زیر نام «مادران پلازا د مایو» بخاطر دادخواهی پسران و دختران شان که در جریان «جنگ کثیف» (که به حمایت امریکا بخاطر سرنگونی دولت ملی و ضد امریکایی آنکشور راه‌اندازی شده بود) در ارجنتاین اختطاف، شکنجه، کشته و لادرک شده اند گردهم آمده‌اند. بنا بر گزارش «سازمان عفو بین‌الملل» در جریان «جنگ کثیف» حدود ٣٠٠٠٠ نفر کشته و ناپدید شده‌اند. تمامی این افراد مترقی، روشنفکر، معلم و رهبران اتحادیه‌های کارگری بودند.


سال ١٩٩٥: جمعی از مادران داغدار افغانستان تحت نام «بستگان‌ شهدا و اسیران‌ آزادیخواه‌ افغانستان» به خاطر دادخواهی پسران مبارز و دیگراندیش خود که توسط «حزب اسلامی افغانستان» به کمک آی.اس.آی پاکستان در پشاور اختطاف و کشته شده‌اند، در برابر پارلمان و وزارت خارجه پاکستان دست به تظاهرات زدند. حزب اسلامی به کمک مستقیم آی.اس.آی، سالها پشاور را به مرکز شکنجه و قتل روشنفکران و آزادیخواهان افغان بدل نموده، دهها شخصیت ملی و مترقی را اختطاف، ترور و سربه‌نیست کرد. این جنایت تحت برنامه امریکا صورت می‌گرفت که سالها بعد شریل برنارد، همسر زلمی خلیلزاد و یکی از کارگزاران مهم «راند کارپوریشن»، طی اعترافی شرح می‌دهد:

«ما گذاشتیم که تمامی رهبران میانه‌رو کشته شوند. دلیلی که ما امروز در افغانستان رهبر میانه‌رو نداریم این است که ما به آنان [بنیادگرایان] اجازه دادیم که همه را بکشند. آنان چپ‌ها، میانه‌روها و عناصر بینابینی را در دهه هشتاد و بعد از آن کشتند و همه را نابود کردند.» («ایشیا تایمز»، ١٨ مارچ ٢٠١٠)

در نیمه اول قرن ١٩ انگلستان آگاهانه در بدل چای، تریاک به چین صادر می‌کرد تا مردم آن کشور را معتاد و زمینه اشغال آن مساعد گردد. به مرور زمان تعداد کثیری از جمعیت چین رو به مواد مخدر آورده از زندگی و فعالیت و تمدن بی‌خبر گشتند. دولت چین به‌خاطر جلوگیری از واردات تریاک، انبارها و محموله‌های تریاک را در بندر کانتون آتش زد و این اقدام باعث شد تا انگلستان وارد جنگی شود که به نام «جنگ تریاک» شهرت دارد. انگلیس‌ها در مدت کوتاه چندین ایالت بزرگ چین را تسخیر و آن کشور را به تسلیمی مجبور ساختند. در نتیجه چین وادار به امضای پیمان صلح با انگلستان گردید و بدنه‌ای از خاکش را تحت نام هانگ‌ گانگ به آن کشور واگذار کرد. تنها با برچیده‌شدن سلطه انگلستان از چین بود که آن کشور توانست به این معضل ویرانگر اجتماعی پایان بخشد.


در افغانستان نیز پس از تجاوز امریکا کشت و تولید مواد مخدر به اوج خود رسید که طبق گزارش «دفتر مبارزه با مواد مخدر و جرایم سازمان ملل» در سال ٢٠١٣، ٢٠٩٠٠٠ هکتار زمین تحت کشت کوکنار قرار داشت درحالی‌که این رقم در سال ٢٠٠١ پس از برچیدن رژیم طالبان ٨٠٠٠ هکتار بود. طبق آمار رسمی «وزارت مبارزه با مواد مخدر»، تعداد معتادان کشور به ٢ میلیون و پنجصد هزار تن می‌رسند که با زندگی فلاکتبار به سر می‌برند. امریکا نیز آگاهانه مناطق مساعد برای زرع کوکنار چون هلمند را ناامن نگهداشت تا بدون کنترول و بازپرس موادمخدر تولید شود و بتواند به‌خاطر آرام برنامه‌هایش را عملی سازد.

یک ملت دچار اعتیاد و مافیای مواد مخدر را به آسانی می‌توان به زنجیر غلامی کشید. بنا تا وقتی از شر مواد مخدر کشورخود را رهایی نبخشیم، از اشغال و جنگ و وحشت و فقر و بدبختی نیز رهایی نخواهیم یافت.

تا حال تنها در سطح ملی لاف‌های مقامات فاسد افغان را می‌شنیدیم، حال با آمدن ع و غ تصور می‌شود که این گزافه‌گویی‌ها ابعاد جهانی به‌خود گرفته‌است.

ارگ‌نشینان به جای همدردی با عربستانی که تا دندان توسط امریکا مسلح شده، بروند ۳۱ هموطن ما را از چنگ گروگان‌گیران جانی نجات دهند که خانواده‌های‌ شان بیش از یک ماه می‌شود عذاب می‌کشند و برای برگشت عزیزان بینوای شان روزشماری دارند.

ثانیا هرگونه حمایت از مداخله وحشیانه عربستان بر یمن که تا حال بر کشته‌شدن ده‌ها کودک و مردم بی‌گناه منجر شده‌است در واقع هم‌صدایی با جنایت و اشغالگری است. اشرف غنی باید بداند که منحیث یک رییس‌جمهور پوشالی می‌تواند با تقلید از صاحبان امریکایی‌اش از این مداخله بی‌شرمانه حمایت کند، اما مردم افغانستان با او نیستند.

دیل-ال‌اوطیب بخاطر سپری نمودن یک شب در کنار کیم کارداشیان یک میلیون دالر پیشنهاد نمود

شهزاده عربستان به نام ادیل-ال‌اوطیب بخاطر سپری نمودن یک شب در کنار ستاره تلویزیون امریکا به نام کیم کارداشیان یک میلیون دالر پیشنهاد نمود.

اتحادیه بیکاران ع و غ

چهارصد تن از فارغان پوهنتون در غور در يك حركت نمادين اتحاديه بيكاران ع و غ را ايجاد كردند.

بازهم چندین هموطن ما به تاریخ ۹ حمل ۱۳۹۴ در یک حمله انتحاری طالبان در شاه‌شهید کابل کشته شدند. احمدالله فقط ۱۳ سال داشت و در یک دواخانه کار می‌کرد که به شهادت رسید. او قبلا پدرش را در حادثه مشابه تروریستی از دست داده بود و تنها نان‌آور خانواده بود. فیصل ۱۶ساله قربانی دیگر حادثه متعلق به یک خانواده فقیر بود که مامایش در گفتگو با رسانه‌ها مدعی شد که به دلیل راه‌بندان ناشی از عیادت اشرف‌ غنی و همراهانش از گل‌ پادشاه مجیدی، که هدف اصلی این حمله انتحاری بود، خون به موقع به فیصل نرسید و او در شفاخانه جان داد.

جنایات و وحشیگری‌های طالبان علیه مردم ما ادامه دارند. فقط طی چند روز گذشته هفت کودک معصوم ما را در میدان ورزشی در ولایت غزنی کشتند، در حمله انتحاری در هلمند ۲۸ تن کشته و زخمی شدند و سلسه قتل‌های این آدم‌کشان جاهل ادامه دارد.

اما دولت ع و غ به جای همدردی با قربانیان این نیروی پلید و جانی، با این دشمنان خون‌آشام مردم ما همدردی نموده از اربابان امریکایی‌اش خواست تا به‌خاطر شکنجه زندانیان طالب از آنان عذرخواهی کند!

مگر می‌شود در ضدملی و خاین‌بودن دستگاه پوشالی کنونی فاکت بالاتر از این ارایه کرد؟

بین سال‌های ۱۹۴۸ الی ۱۹۶۰ نظامیان انگلستان در مالایا (واقع در جنوب شرقی آسیا) بخاطر سرکوب مبارزان «ارتش آزادیبخش ملی مالایایی»، اسیران را گردن زده بعد سر بریده را به هدف ترسانیدن و سرکوب روحیه مبارزه‌جویانه رفقای شان به آنان می‌فرستادند. امروز این عمل وحشیانه توسط داعشیان این لشکر ذخیره استعمار صورت می‌گیرد. «داعش» برای گسترش سلطه خود و انداختن رعب و وحشت بین مردم، افراد بی‌گناه را گروگان می‌گیرند و بعداً با کارد سر شان را از تن جدا کرده فلم‌های آنرا، که با پیشرفته‌ترین تجهیزات فلمبرداری شده اند، انتشار می‌دهند. «داعش» این کار را از پدران حامی و بانی خود به ارث گرفته اند.

در گانگرس امریکا (جایی که تصمیم گرفته می‌شود کجای دنیا به خاک و خون کشیده شود) دیروز به پوزه‌مالی های حامد کرزی کف زدند، و حال به لاف و پتاق و چاپلوسی های مهره جدید شان اشرف غنی باربار به پا ایستادند. اینان واقعا شایسته اینهمه استقبال از جانب مقامات امریکایی اند چون با صدق دل وتمام وجود در عملی کردن سیاست های استعماری آنان در افغانستان جانفشانی نموده اند.

۱۶ کودک معصوم در اثر انفجار ماین جاسازی‌شده در بایسکل در یک میدان ورزشی در غزنی کشته و زخمی شدند.

مقالات برگزیده

مقالات رسیده

هنر و ادبیات

از صفحات تاریخ ما

تعداد مهمانان حاضر: 54 نفر