د ښځو نړیواله ورځ

د ظلم پایښت، سپکاوي، جنسي آزار، ګواښونو، وژنو او په سلګونه نورو ډارونکو پیښو افغانستان یې د ښځو لپاره په یو لوی زندان بدل کړی. سره له دې، چې زموږ ټول ولس د بنسټپالنې، د امریکا او ناټو نیواک او د اوسني فاسد دولت تر ولکې لاندې د مرګ شیبې شماري، لیکن ورځ تر بلی زموږ د بدمرغه ښځو پر اوږو د استبداد او بې نیاوو دغه پیټي درندیږي او ملا یې ورته ماتوي.

په تیرو پرله پسې کلنو کې د افغانستان ښځې د انسان وژونکو بنسټپاله بانډونو لومړنۍ او تر ټولو آسانه قربانې وې، لیکن د امریکا او د متحدینو په وسیله د افغانستان د نیواک یوولس کاله کیږي، چې د افغان ښځو بدبخته او دردونکي وضعیت څخه په بې شرمۍ او خاینانه توګه سیاسي او تبلیغاتي ګټه پورته کیږي. غربي رسنیو هڅه وکړه، چې په دروغو او کاذبو خپرونو خپل دغه لوټماره جګړه «د ښځو لپاره د آزادي بخښونکې جګړې» په نوم تبلیغ کړي. سره له دې چې د امریکا او د ګوډاګي دولت او په اصطلاح د بشري حقونو بنسټونو د شعارونو په لړلیک کې د ښځو نوم لومړنی مقام لري، لیکن په عمل کې د ښځو پروړاندې د هډوکي ماتوونکي فشار د مخنوي لپاره هیڅ قدم نه دی پورته شوی او برعکس د وخت په تیریدو سره هره ورځ زموږ د ښځو پروړاندې د تاوتریخوالي کچه تربل هر وخت لوړیږي او د ښځو د حقوقو د پښو لاندې کولو ځناورو ته د خوندیتوب او ډاډ ځای پیدا کیږي.

روسی عساکر د وتلو په حال کی

د ۱۳۵۸ کال د مرغومې شپږمه نیټه چې د تیارو، یرغل او وینو بهولو سره مل پیل و. د ۱۳۵۷ کال د غویې د اوومې شرمونکې کودتا ورسته؛ کله چې د شوروي سوسیال امپریالیزم خپل خلقي او پرچمي لاسپوڅې د واک په ټینګولو کې پاتی ولیدل نو په دې ناوړه ورځ کې؛ خپله لاس په کار شو او زموږ هیواد یې د نظامې یرغل لاندې ونیو او ولس یې د یو نا انډوله او ویجاړونکې جګړې سره مخ کړو.

دا ورځ زموږ د هیواد په تاریخ کې یو تور داغ دی، چې د خلقیانو او پرچمیانو فاشیزم او ربړونو ته یې لار هواره کړه. ددی ناورین پایله یونیم میلیون شهیدان او په میلیونونو معیوبین او معلولین دی. دې ملې خاینانو زموږ هیواد د ولسونو په زندان بدل کړو او هره نیوکه یې په زندان او وژنې ځواب کړه. په زرګونو سپیڅلې او انقلابي او یا هم د رژیم ضد انسانان؛ ددی جلادانو په لاس د پلچرخې په پولیګونونو او په نورو ولایتونو کې د خاورو سره خاورې شول او ډله ډله وطنپاله عناصر په وحشیانه توګه خاد د ښکاري سپو لخوا ربړونې ته بوتلل شوې دي او لاتر اوسه د دوې سره د لسګونو زره بندیانو سرنوشت روښانه نه دي.

amanullah khan

له نن څخه ۹۳ کاله وړاندې، په خاردار سیم سره پوښوول شوي همدې کابل کې غازي امان الله خان په زړه ورتیا سره د توري په اوچتولو د خپلواکۍ اعلان وکړ او د آزاد فکرئ او ملي یووالي په رڼا کې یې په کلکې ارادې سره د انګلیس پر وړاندې اولسي پاڅونونه پر لار واچول او زموږ ګران افغانستان یې د خپلواکۍ او آزادۍ پر لور ویوړو او د آسیایي نورو هیوادونو لپاره یې د استعمار له زنځیر څخه د خلاصون لاره هواره کړه.

نن د زمري ۲۸ مه، چې د دې خاورې د خپلواکۍ د جشن ورځې او د اتلانو له سرښیندنو سره سمون خوري، افغانستان چُپ دی او د دې سترې ورځې د لمانځنې لپاره د ښاریانو په څیرو کې ولولې او خوښښي په سترګو نه لیدل کیږي، کانکریټي دیوالونو او خاردار سیمونو له امله ښارونو د بندیخانو سره ورته والی موندلی. ته وایي چې تاریخ بدلون کړی او د اتلانو ویاړونه، چې د خلکو له خدمت څخه یې بل څه فکر نه درلود، له یوسره مړه شوي. د کرزي مزدوره دولت چې د هر جنایتکار او غل د مړینې او زموږ د هیواد د کرکو ډکو ورځو لمانځنه کوي، هڅه کوي د افغانستان د خپلواکۍ ځلانده ورځ له یاده ووځي.

stop execution poster

د ایران له کرکې ډک او انسان وژونکی رژیم چې هیڅ قانون او انساني ارزښت نه پیژني او ایراني آزادې غوښتونکو، ښځو، ملي او مذهبي لږه کيو او د پناه غوښتونکو په وژلو، تړلو، سپکاوي او رټلو کې نړیوال شهرت لري، له همدې امله د افغانستان په تیرو درېیو لسیزو ناخوالو کې زموږ د بدمرغه کډوالو سره چې د ستم پنډ ور په غاړه و، هیڅ رحم ونه کړو.

په «یزد» کې د «ولایت فقیه» ناولي رژیم ښکاري سپیو لخوا زموږ پر بې دفاع کډوالو په کوډلو یرغل، د تګ راتګ مخنوی، سیل ځاینو کې د افغانانو په شتون بندېز، پرله پسې وژنې، له لوړ پوړو ودانیو د کارګرانو غورځول، په «ګتو»، «تل سیاه»، «سفید سنګ»، «عسکر آباد» او داسې نورو ځاینو کې زموږ د خلکو روحي او جسمي ربړونه او بې حسابه نور فشارونه د آخندي استبداد بیلګې دي، چې بیا بیا ځل د احمدي نژاد- خامنه اي هیټلري دولت لخوا په ایران کې زموږ پر کډوالو روا ګڼل شوې، چې د هر آزاد او پتمن انسان زړه ځوروي. د ایران په نوم زندان کې څو ځلې داسې ترسره شوي دي، چې د یو حرفه اي قاتل پر ځاې یو مظلوم افغان، د یو قاچاقبر پر ځای یو مهاجر کارګر، د یو واقعي تیری کوونکې پر ځاې یو شریف انسان د «عدالت الهي» په دار ځړول کیږي.

Demonstration of SPA on black days

خویندو، ورونو او خوږو دوستانو،

د افغانستان همبستګۍ ګوند د جنایتکارانو او د غویي ۷می او ۸می تورو ورځو پر وړاندی د ستر لاریون ورسته ډیر داسې ټلیفونونه، بریښنالیکونه او له نږدی کتنېز پیغامونه او لیکونه تر لاسه کړي، چې د ګوند سره یې خپل پیوستون او درناوې ښودلې دی او دا لړۍ لا دوام لري نو ځکه مو وغوښتل چې له وخت وړاندې له تاسو هر یو نه د زړه له کومی مننه وکړم.

international woman's day

د افغانستان همبستګۍ ګوند د واکدارو خاینانو او جنایتکارانو پر وړاندې د چوپتیا ماتونې سره په کابل کې د غویي اوومې او اتمې ناورین اچوونکو د غندلو په موخه د سلګونه خلکو په راټولولو یې لوی لاریون پر لار واچو او د لومړي ځل لپاره یې د خلقي، پرچمي تنظیمي او طالبي انسان وژونکو انځورونو ته اوور ورته کړ. زموږ دې خوځښت د هېواد پلورو درمند ته اوور واچوه او د وروستیو دریو لسیزو جلادانو د ډار او ویرې فضا یې له منځه ویوړه.

د «جهاد» سوداګر او د دین او مذهب ټیکه داران چې د قربانیانو د انصاف غوښتنې د آوازونو له راوچتیدو ویره لري او خپلې ناروا کړنې د خپلې مافیایي واکمنۍ پای ګڼي، د کابل په واټونو کې «مړه دې وي جنایتکاران» له آوازونو ورخطا شوي. تېرو څو ورځو په لړ کې زموږ ګوند د رسمي او غیر رسمي سرچینو د بریدونو او فشار لاندې راغلی او په هڅه کې دي، څو په موږ د مبارزې میدان راتنګ کړي. په مشرانو جرګه کې یو شمېر ټوپکسالارانو د خپلو خیانتونو د پټولو په موخه له دولت څخه وغوښتل، چې د همبستګۍ ګوند غېر قانوني اعلان کړي او رهبران یې عدلي او قضایي نهادونو ته وروپیژني. دوی د ملي امنیت رئیس د پوښتنې لاندې ونیو، چې د دغې کار پر وړاندې یې عمل ولې ندی ترسره کړی. له دوی څخه یو ظلم کسبه په کلکه وویل، که چېرې دولت زموږ پر وړاندې اړوند اقدامات د لاس لاندې ونه نیسي، نو په خپله به لاس په کار شي. په ولسي جرګه کې هم یو شمېر ټوپکسالارانو غوغا واچوله او زموږ د ګوند د لرې کیدو غوښتونکي شول. دوی عدليې وزارت ته امر ورکړ، څو د ګوند رسمیت وځړوي. یو شمېر اواره ټوپکسالارانو په خپل ګومان د ټلیفوني اړیکو له لارې غوښتل چې موږ وډاروي.

Black-days-of-Afghanistan-history

د غویي اتمه زموږ د هیواد د معاصر تاریخ له تورو ورځو څخه ده. په دغه ورځ کې تنظیمي جنایتکارو مشرانو، خلقي او پرچمي هيواد پلورو سره په خاینانه خوږو خبرو د روسې پر وړاندې زموږ د دردیدونکي ملت د آزادۍ غوښتنې مبارزه خپله کړه او د خپلو پاکستاني او ایراني اربابانو په اشارې سره یې زموږ خاوره د وینې په میدان بدل کړ او یوازې څلورو کالو د وینې تویونې واکمنۍ پرمهال یې ویرونکي ناورینونه ترسره کړل. ویجاړونکي تنظیمي جګړې، له سر څخه تر پښو ځناوري او فاشیزم، پاټک سالاري، له ۷۰ زره ډیرو کابلیانو وژنه، د کابل ښکلي ښار په بشپړه توګه ویجاړونه، د خلکو شتمنۍ لوټول، په اوویا کلنو میندو او اووه کلنو نجونو جنسي تیری، زموږ اقتصادي بیخبناوو په بشپړه له منځه وړل، له کابل موزیم څخه له اوویا زرو زیات تاریخي اثارو لوټول او پاکستاني جرنیلانو ته سپارل او دغه راز نور چنګیزي جنایتونه د جهادي مشرانو له شرمه ډکې ډالۍ وې، چې تردمګړۍ لمنه یې راغزیدلې ده او تراوسه هم د غويي اتمې او اوومې ځناورانو د خپلو خیانتونو او جنایتونو چاقو زموږ د ملت تر مغزو رسولی دی.

په کابل باندې د ظلم کسبه جهاديانو په یرغل سره ورځ په شپې واخوته او د یو بل په کولمو راویستلو یې پیل وکړ او آن تر دې د دوی پاکستاني او ایراني بادارانو ته هغه خوب چې په کابل کې د اته ګونو او اووه ګونو رهبرانو یو ګډ حکومت رامنځته شي، د منلو خلاف و. له دې امله پاکستان، امریکا او عربستان زر ترزره د منځنیو پیړیو لښکر د طالبانو په نوم سمبال، د یو لاس او مزدوره دولت جوړونې په موخه یې زموږ هیواد ته راواستول او دغه راز زموږ خلک د یو بل د کرکې ډک شیطاني ځواک په دام کې راګیر شو.

late tawakal khan

د "افغانستان د همبستګۍ ګوند" په ډیرې خواشینئ سره د عبدالرحمان "پیروز" (مشهور په توکل خان) د فراه ولایت د ګوند ولایتي مسؤل د مړینې خبر خپلو ټولو غړو او پلویانو سره شریک کوي. د عبدالرحمان ناڅاپي مړینې د هغه ټول مینه وال د غم په ټغر کینول. د هغه له منځه تګ سره زموږ هیواد یو پیاوړی هیواد پال له لاسه ورکړو او زموږ خلک له ځواکمن او په خپلواکۍ مین ښوونکي څخه بې برخه شول.

عبدالرحمان په کال ۱۳۳۲ھ ش د فراه ولایت په یوې زیارکښه او بې وزله کورنۍ کې نړۍ ته سترګې وغړولې. په کال ۱۳۵۱ ھ ش کې له ابونصر فراهي لیسې فارغ او خپلې لوړې زده کړې یې تر ۱۴ ټولګي پورې د هرات په دارالمعلمین کې پای ته ورسولې، د فراه ولایت په پرچمن ولسوالې او دغه راز د انار درې ولسوالۍ په عبدالصمد ښوونځي کې یې د ښوونکي په حیث دنده ترسره کړې ده.

هغه د څلویښتمې لسیزې په پای کې چې لا تراوسه زده کوونکی و، د روسيې چوپړانو او بنسټپاله اخوانیانو پر وړاندې د دموکراتیک غورځنګ سره یو ځای او د ژوند تر ورستیو شیبو پورې ورته ژمن پاتې شو او له خلکو دفاع او د مرتجع او لاسپوڅه ډلو پر وړاندې مورچل کې په میړانه وجنګید. د روسيې چوپړانو تر ځواک رسیدو وروسته، عبدالرحمان لومړنی روڼ اندی و، چې د مقاومت لیکو ته ور ګډ شو او د روسیې نیواکګرو او د هغوی خلقي او پرچمي ګوډاګیانو پر وړاندې وسله واله مبارزه او تور ارتجاعي، تروریستي اخواني ډلو ماهیت په بربنډه ولو کې یې ستر رول ولوبو.

cartoon

د امریکا یرغلګر او د بشر ضد دولت د غولوونکو شعارونو د تروریزم پر وړاندې مبارزه، دموکراسي، د بشر حقوق او ... د نوم لاندې زموږ هیواد د یرغمل کیدو څه د پاسه یوه لسیزه وشوه. امریکا؛ وطن پلوري او جهادي غله چې تر پرونه د خپلو دیني طالبانو ورونو څخه لکه موږک خپلو سوړو ته ننوتي وو، دویم ځل لپاره را ژوندي کړه، چې نن وزیر، والي، امنیې قومندان، وکیل، سفیر او د مافیایي رژیم هر کاره دي. همدارنګه طالبان چې په یوه ورځ کې یې رامنځته کړي ؤ په اوو ورځو کې د "نړیوالو آزادو خپرونو" له لید او د افغانستان له جغرافیې ورک کړلاو مقابل کې یې په دې موده کې زموږ په لسګونه زره بیګناه هیوادوال د الوتکو بمونو او شپې عملیاتو په ترڅ کې ټوټه ټوټه کړل.

د سي آی ای حلال تخمونه او د افغانستان د تاریخ تر ټولو حرام تخمونه ګلبدین او طالبانو سره تش په نوم د جنګ په لاره اچولو یې خپل نظامي شتون ته پایښت ورکړ،د نړۍ ملتونو او زموږ ویر لیدونکو وګړو ته دوکې ورکو لپاره له سره تر پښو د دروغو تبلیغات او په عین حال کې "اکاډمیک" د خپلو لاسپوڅو روڼ اندو او خپرونو له لارې پر لاره واچول.

د «افغانستان د همبستګۍ ګوند» شپږ غړي کرزي «خاد» لخوا ونیول او زنداني شول

د «افغانستان د همبستګۍ ګوند» روان کال د لیندی په ۱۰ د امریکا سره ستراتیژیک تړون لاسلیک تر نامه لاندې د ټوکانچو لویه جرګې له لاری زموږ هیواد خرڅون د غندلو لپاره د زرو زیات شمیر هیوادوالو په ګډون کابل ښار کې لاریون وکړ. کابل میشته ډیری کورنیو او بهرنیو رسنیو چې د لاریون پیل نه تر پایه پورې یې شتون درلود؛ د ګوند ویاند او د لاریون ګډونوالو سره بیشمیره مرکې تر سره کړې؛ په زرګونو بلن لیکونه  د لاریون نه څو ورځې وړاندې په کابل ښار کې په پراخه پیمانه خپرې شوې وې. زموږ د ګوند غړو او پلویانو څو ورځې مخکې له لاریون د ګوند هغه اعلامیه «امریکایي لویه جرګه یو بل تاریخې پیغور» تر عنوان لاندې په کابل او څو نورو ښارونو کې په پراخه توګه خپره کړه چې د خلکو تود هرکلي سره مخ شوه او د پیوستون بیشمیره اړیکې مو تر لاسه کړې.

زموږ د ګوند لاریون ګوډاګی دولت او د هغه اربابان یې پریشانه کړل، نو ځکه یې سمدلاسه پر موږ دوه بیلا بیلې وسلی وکارولې. تش په نامه ملی امنیت د ګوند فعالینو په څارنو او نیونو پیل وکړ او کورنیو او بهرنیو خپرونو ته یې دستور ورکړو تر څو ګوند د لاریون خبر خپرولو څخه ډډه وکړي او همدا لامل شو چې بیشمیره رسنیو زموږ د اکسیون خبر منعکس نکړو.

مقالی

هنر او ادبیات

د تاریخ له پاڼو څخه

مونږ 121 میلمانه آنلاین لرو